Türkiye’nin idam cezası tarihinde neler var?

182

Türkiye’nin idam cezası tarihinde neler var?

Türkiye’de 32 yıldır fiilen uygulanmayan idam cezası, Yüksekova saldırısında hayatlarını kaybeden astsubay eşi ve 11 aylık bebeğinin cenaze töreninde tekrar gündeme geldi.

Türkiye’de 32 yıldır fiilen uygulanmayan ve 14 yıldır da hukuken bulunmayan idam cezası, 15 Temmuz darbe girişiminden sonra meydanlarda atılan “İdam isteriz” sloganlarıyla yeniden gündeme gelmişti.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da Yüksekova saldırısında hayatlarını kaybeden astsubay eşi Nurcan Karakaya ve 11 aylık bebeği Bedirhan Mustafa Karakaya‘nın Sivas’taki cenaze töreninde yaptığı açıklamada idam cezası ile ilgili olarak, “Parlamentodan geçtiği anda benim için onaylamamak diye bir şey yoktur, onaylarım” dedi.

Darbe girişimi sonrası Kahramanmaraş’ta Fethullah Gülen maketi “Alçağa idam” sloganlarıyla ateşe verilmiş, bazı yerlerde de Gülen maketleri “asılmıştı”.

Milliyetçi Hareket Partisi (MHP) Genel Başkanı Devlet Bahçeli, idam cezasının yeniden yürürlüğe girmesi yönündeki çağrıları destekleyerek, “AKP hazırsa, MHP dünden hazırdır” dedi.

Eski Başbakan Binali Yıldırım o dönem Bahçeli’nin çağrısına, “Diğer partilerle uzlaşma sağlanırsa, geriye doğru işlemeyecek şekilde sınırlandırılmış düzenleme yapılabilir” yanıtını verdi.

Türkiye tarihinin idam bilançosu

Türkiye’de 1920 ile 1984 yılları arasında 15’i kadın toplam 712 kişi idam edildi.

İstiklal Mahkemeleri kararlarıyla idam edilenler bu sayıya dahil değil. İdamların tarihi askeri darbelere koşut görünüyor.

Bülent Tanör‘ün Türkiye’de İnsan Hakları Sorunu kitabındaki verilere göre “sivil yılların infaz ortalaması yaklaşık olarak 2, askeri yılların ise 13,5.”

27 Mayıs 1960 darbesinden sonra Başbakan Adnan Menderes ile bakanları Fatin Rüştü Zorlu ve Hasan Polatkan idam edildi.

12 Mart 1971 muhtırasından sonra bu kez Mecliste “3-3” bağırışları arasında Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan‘ın idamına onay verildi.

12 Eylül 1980 darbesinden sonra da “ölüm cezasının yerine getirilmemesinde kamu yararı görülmediğinden” 50 kişi darağaçlarında yaşamını yitirdi.

“Ölüm cezasının yerine getirilmesinde” nasıl bir “kamu yararı” olduğu ise tartışılamadı.

Öyle ki, örneğin İlyas Has‘ın ölüm cezasının yerine getirilmesine ilişkin tasarının mecliste görüşme tutanakları bir sayfayı bile bulmuyordu.

Son olarak 1984’te İlyas Has ve Hıdır Aslan idam edildi. Bu idamlardan sonra Meclis hiçbir idam dosyasını görüşmedi.

‘Öcalan’ın asılması’ tartışmaları ve idamın kaldırılması

TBMM’de DSP-MHP-ANAP hükümeti döneminde 3 Ağustos 2002’de “Savaş ve çok yakın savaş tehdidi hâllerinde işlenmiş suçlar hariç” idam cezası kaldırıldı.

Bu pek kolay olmadı. Erken seçim kararı alınırken, AB paketi çıkarılıp idam cezası kaldırıldı ve ortaklık bozuldu.

Seçimlerden önce meydanlarda “Apo’yu asacağız” diye oy isteyen MHP’liler görüşmeler sırasında ortağı oldukları hükümetin Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk‘ün “hükümet adına” konuşmasını bile engellediler.

Başbakan Bülent Ecevit ise “DSP olarak uzun yıllardır idam cezasına karşıyız. Dünyada zaten büyük ölçüde kalktı. Türkiye’de de kalkması bizi sevindiriyor” diyordu. Konunun “Apo ile ilgisi olmadığını” da ekliyordu.

Türkiye “barış zamanında” idam cezasının kaldırılmasını öngören Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 6. Protokol’ü 15 Ocak 2003 tarihinde imzaladı.

TBMM, 26 Haziran 2003 tarihinde bu protokolün onaylanmasını uygun buldu.

6. Protokol’deki “savaş ve yakın savaş tehlikesi zamanında işlenmiş fiiller için ölüm cezası öngörülebileceği” istisnası 13. Protokol’le kaldırıldı ve ölüm cezasının her koşulda kaldırılması benimsendi.

Türkiye, 2004’te 13. Protokol’ü imzaladı. 7 Mayıs 2004 tarihinde gerçekleştirilen anayasa değişikliği ile anayasadan idam cezasının kalıntıları tamamen ayıklandı.

Arkasından yasalardan da çıkarıldı. Böylece ölüm cezası Türkiye hukukundan tamamen çıkarılmış oldu.

Bahçeli ‘ip’ attı, Erdoğan ‘hukuk devleti’ dedi

Ancak PKK lideri Abdullah Öcalan’ın odağında yer aldığı tartışma uzun yıllar devam etti.

Öcalan 29 Haziran 1999’da “silahlı terör örgütü kurmak ve yönetmek” suçuyla idama mahkûm edildi,

ancak ölüm cezasının kaldırılmasından daha sonra bu ceza ağırlaştırılmış müebbet hapse çevrildi.

2007 seçimlerinden önce MHP lideri Devlet Bahçeli, meydanlarda ip fırlattı.

30 Haziran 2007 tarihinde Erzurum istasyon meydanında “Tek başına iktidar olan sensin.Neden asmadın? Oğluna gemi alacak kadar paran var da onu asacak kadar ip mi alamıyorsun? Haydi as” diyerek elindeki ipi fırlatıyordu.

Dönemin başbakanı Erdoğan bir gün sonra Mersin mitinginde şu yanıtı verdi:

“Dün Erzurum’da -gayet de aktörlük yönü var- elinde iple dolaşıyor. Bana ip gönderiyor, ‘al da idam et’ diyor.

Bu kadar mahirdin de sana teslim ettikleri zaman yasalar, kanun, yargı ne ise yargı kararını verdiği zaman iktidardaydın,

ip yoksa millet sana ip gönderirdi, bu işi halletseydin ya niye etmedin?

Şu anda bir hukuk devletinde yaşıyoruz. Artık idamların, ağırlaştırılmış müebbet hapse dönüştürüldüğü bir dönemi yaşıyoruz.

Böyle bir dönemde ip atmak, kanunlara ne kadar uzak olduğunun da bir gereğidir.

Bunlardan da haberi yok. Ne gelişiyor, ne bitiyor haberi yok.”

Pişman olan siyasetçiler

DSP-MHP-ANAP’ın kurduğu 57. hükümet döneminde TBMM’de idam cezasının kaldırılmasının tartışıldığı günlerde

(2002 yılı Nisan, Mayıs ayları) TBMM’de idam cezası kararlarının nasıl alındığını incelerken,

gerek 12 Mart döneminde gerekse 12 Eylül darbesinden sonra ölüm cezalarının infazı yönünde oy kullanan siyasetçilerle konuşmuştuk.

Bu çalışma daha sonra ‘Yargılı İnfazlar’ adıyla kitaplaştı.

Ölüm cezalarının infazına oy verenlerden bazıları Meclis’te asker postalı gölgesinde idamlara “Hayır” deseler

“vatan haini” ilan edileceklerini söylüyorlardı. Bazıları utanç içindeydi, hatta aracılar koyup adlarını yazmamamızı istediler.

AP’li Zeki Çeliker kendisini telefonla aradığımızda “Hiçbir zaman idamı onaylayacak bir tavır içinde olmadım, elim kalkmadı” dedi.

Tutanakları incelediğimizi Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idamı için oy verdiğini anımsattığımızda ise

“Demek ki unutmuşum, yanlış yapmışım” diye konuştu.

AP kökenli siyasetçilerden Nahit Menteşe, “Asker mutlaka idamlarını istiyordu. Deniz Gezmiş ve arkadaşları konusunda yanlış yaptık” diyordu.

İsmet Sezgin de “Yanlış yaptık. Bir fiili durum oldu adeta. O günün havasında Meclis başka türlü karar veremezdi” dedi.

Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının ölüm cezalarının görüşüldüğü dönemde AP sıralarının başında oturan 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel‘le de konuşmuştuk. “O günün şartları öyle icap ettiriyordu” diyordu.

“İnsani tarafını düşündüğünüz zaman… İnsani tarafı binaenaleyh kimsenin, karıncanın incinmesine razı olmayız. Fakat bir olay var. Hikmet-i idare, devletin bekası gibi kavramlar bizim geleneklerimizde vardır. Padişahlar kardeşlerini, çocuklarını astırmıştır” derken, “Pek gurur duyulacak bir gelenek değil herhalde” diye araya girdiğimizde “Ama de facto. Kanuni Sultan Süleyman oğlu Mustafa’yı boğdururken herhalde severek yapmadı. Ama yaptı” diye eklemişti.

‘Asmayıp besleyelim mi’ diyen Kenan Evren de idama karşı oldu

12 Eylül askeri darbesinden sonra Milli Güvenlik Konseyi lideri Kenan Evren meydanlarda “Asmayıp da besleyelim mi” diyordu.

Darbenin lideri, 7. Cumhurbaşkanı Kenan Evren’le de konuşmuştuk. Darbeden 22 yıl sonra “AB’yi istiyorsak idam da artık olmayıversin” noktasındaydı.

“Bugün ölüm cezası konusunda ne düşünüyorsunuz” sorumuza şu yanıtı vermişti:

“İdamın kalkmasından yanayım. Çünkü AB’ye girmek taraftarıyım. Türkiye’nin hedefi odur.

Atatürk de öyle söylemiştir. Binaenaleyh, oraya gireceğimize göre şartlarını da kabul etmemiz şarttır.

Yani onlar diyor ki, ancak bunları yerine getirirseniz üye olarak kabul ederiz.

Madem öyle kabul edeceğiz ne yapalım. Yani bu da olmayıversin.”

15 Temmuz darbe girişimi ardından idam cezası Türkiye’nin önemli gündemlerinden biri olacak gibi duruyor.

Tartışmalar sırasında, Türkiye’nin idam cezası tarihinde yaşananların yeniden gündeme gelmesi de olası görünüyor.

Kaynak: http://t24.com.tr/