!!———————KORKU———————–!!

444

Binlerce yıldır Korka korka yaşıyoruz.

Korkmuşuz hep,

Güçlü düşmandan.

Tanrı’dan

Şeytandan

Cinlerden

Öcülerden

Gulyabaniden

Günahtan

Cehennemden

Ağa’dan

Töre’den

Kan davasından

Namus belasından

Savaştan

Depremden

Afetten

Baba’dan

Abi’den

Şeyh’den

Şıh’dan

Şahtan

Sadrazamdan

Kadı’dan

Eşkiya’dan

Kolluk gücünden

Polisten

Jandarmadan

Kanundan

Kıtlıktan

Açlıktan Korkmuşuz.

Korku biçim karakter vermiş bize,

Yanlışı doğru bellemişiz

Korkuyu korkulanı kutsamışız

Korktukca korkumuzdan yalan söyleyip,

Korktuğumuza yalaka olmuşuz

Yalaka oldukça iç dürüstlüğümüzü kaybedip,

İç dürüstlüğümüzü kaybettikçe ahlaksız olmuşuz.

Ahlaksız oldukça kendimiz gibi ahlaksız liderler seçip,

korktukça korktuğumuzu korkumuzu sevmişiz

Korku ruhumuza ciğerimize benliğimize kişiliğimize işlemiş.

Korku kimliğimiz,

Karekterimiz olmuş.

korktuğumuzu Sevdikçe

Güce güçlüye biat etmiş

Saldırganı kahraman mert bilmiş,

“Padişahım çok yaşa” demiş.

Korkaklığı kutsamış,

Tevazu ile soslamışız,

Korku sıcak tutmuş bizi

Korktukça kendimizi güvende sanmışız.

Korkusuzca özgürce yaşamaktan daha çok korkmuşuz.

Riskten sorumluluktan,korkusuzluktan korkmuşuz.

Dolayısıyla en korkunç insanın korkak insan olduğunu anlamamışız.

insan’dan uzak onursuz kul köle olmuşuz.

insan